Halowe wnętrze trójnawowej świątyni, przykryte sklepieniem gwiaździstym, wspartym na dwu rzędach ośmiobocznych filarów oddzielających nawy, przedłuża się w niższe również trójboczne zamknięte prezbiterium o sklepieniu sieciowo-gwiaździstym. Polichromię kościoła wykonał w latach 1922 do 1925 Henryk Jackowski według projektu Stefana Cybichowskiego. Witraże w prezbiterium według gotyckich wzorów z Sainte Chapelle z Paryża wykonał Edward Kwiatkowski w latach 1952 do 1954. Z przedmiotów zabytkowych najcenniejszy jest około 500 letni późnogotycki obraz Matki Boskiej z Różą Bydgoskiej w ołtarzu głównym, powstały, być może, w pracowni krakowskiej Marcina Czarneckiego co więcej jego uczniów, z wpływami malarstwa nadreńskiego albo flamandzkiego. fotografia ślubna białystok ma Wartość historyczną ma oraz polichromowa rzeźba Chrystusa na krzyżu z XVI w. a także mosiężna chrzcielnica z XVII w., fundacji burmistrza Wojciecha Łochowskiego. Barokowe ołtarze z obrazami i rzeźbami z XVI do XVIII w. pochodzą częściowo z bydgoskich kościołów klasztornych; ambona z obrazem bł. Stanisława, zwanego Bydgostą, dodatkowo rokokowe stalle z nie istniejącego już kościoła karmelitów.
Kościół Farny stało się najstarszą zachowaną w całości budowlą zabytkową w Bydgoszczy na dodatek stanowi jeden z najpiękniejszych okazów gotyku nadwiślańskiego. Sylwetka jej wyróżnia się wysokim spadzistym dachem w dodatku wspaniałym sześciokondygnacyjnym szczytem zachodnim co więcej dostojnym szczytem wschodnim, fotografia ślubna białystok zdobnym w ożebrowane pilastry zakończone sterczynami. W swoim dzisiejszym kształcie pochodzi ona z lat 1466 do 1502, gdy to została odbudowana po spaleniu. Przedtem istniał w takiej sytuacji kościół podobno drewniany z r. 1399. Na wcześniejszą historię świątyni murowanej wskazuje a widoczna w południowej ścianie cegła używana w drugiej połowie XIII wieku albo pochodząca zapewne od byszewskich cystersów spod Koronowa, ale przypuszczalnie także masywna wieża, przylegająca do kościoła z tej samej strony, natomiast znacznie niższa od dachu nawy głównej. W latach 1555, 1605, 1612 lub 1630 dobudowano do kościoła 4 kaplice.
Kościół Bernardynów garnizonowy przy ul. Bernardyńskiej 2 wypada do najstarszych zabytków bydgoskich. Zbudowany został w stylu późnogotyckim w latach 1552-1557 na miejscu spalonego w r. 1545 kościoła drewnianego z lat 1480-1485. W wieku XVII dobudowano do niego renesansową, kwadratową wieżę oraz kaplicę, z których jedna fundacji Jana z Piśnina z r. 1684 ku czci Matki Boskiej Loretańskiej na zdobycz zwycięstwa pod Wiedniem została rozebrana w roku 1838. Zachowała się natomiast kaplica południowa św. Anny, prawdopodobnie z przełomu w. XVI a także XVII. W latach 1864-1866, po zburzeniu kaplicy Loretańskiej również krużganków, dobudowano po stronie zachodniej okrągłą wieżę, kruchtę w dodatku szczyt w stylu neogotyckim, co nie harmonizuje z architekturą budowli pierwotnej.
Mury miejskie, kamienno-ceglane, zbudowane zostały w ciągu XV wieku w miejsce dawnych wałów ziemnych. Otaczały one miasto od południa wzdłuż ulicy Pod Blankami prócz tego miały dwie bramy u wylotów ulicy Długiej: na wschodzie – Kujawską, na zachodzie – Poznańską; trzecia brama Gdańska znajdowała się po drugiej stronie Brdy na początku drogi Gdańskiej i zamykała dojście do miasta od północy. Do zamku prowadziła na dodatek bramka na końcu dawnej ulicy Żabiej idelane miejsce na fotografia ślubna białystok. Z murów wyrastało szereg baszt ze strzelnicami. Do w tej chwili zachowała się tylko jedna baszta pomiędzy ulicą Pod Blankami czy Nowym Rynkiem. Mury miejskie zostały w znacznym stopniu zniszczone podczas wojen szwedzkich w XVII w. Później część ich posłużyła do dalszej zabudowy miasta. W postaci nieobudowanej przetrwał do naszych czasów zaledwie mały fragment murów między Wałami Jagiellońskimi ale ulicą Pod Blankami.